φίλοι


 Στρουθοκαμηλίζοντας ( -σαν ευκαιριακή έξοδος κινδύνου-)
 έχωσα
 κατά λάθος 
 το κεφάλι μου  στην καρδιά μου
 και έτσι
 βρήκαν την ευκαιρία
 και γνωριστήκανε...
 γίνανε φίλοι..
 κι από τότε μιλάνε
 στο τηλέφωνο κανά βράδυ.
 

 

 

Υποψία


 Στο απέναντι μπαλκόνι
 κοιτώ ένα χέρι
 που μοιάζει να χορεύει
 καθώς εμφανίζεται για μια στιγμή
 και αμέσως χάνεται πίσω από την κουρτίνα
 κι έτσι
 δειλά κι απεγνωσμένα
 υποψιάζομαι
 το ποιός μπορεί να είμαι.


the cellar


 there are some stories
 that lie in my cellar
 how can they be so highly influential?
 they wake me up at night 
 dont tell me its allright
 im going so fucking crazy
 a girl
 followed by the horizon
 a girl
 she walks in some strange new fashion
 she z not decided yet
 what she wants to know 
 what to enclose inside her
 ---------------------------------------=====
 the ripper the ripper
 has come around
 my eyes sweet eyes have fallen down
 he brought me the pleasure
 my only gift
 hard penetration thoughts gone too deep
 evolution of his draw
 its grοwn grοwn grοwn grοwn many faces
 that hang around in my usual places
 ------------==

 

leaving the circle


took a bite of the moon                  –  and choked ashore
burned by the witch again             –  my heart tastes sour
but i wont give up                             –  i hope you wont
its the sympathy for life                 –  i own

i never meant to cause you         –  any harm
i never meant to cause you         –  but the damage is all done
now i see the light                          –  of my broken soul
now i see a light                             –  shining on


 

reach us


the sick could no longer crow their moans
they wrecked by night in holes full of dope
by day most were vanished cause light bears the strong
the others may sound late night with a groan 

through whispers and shadows the travellers roam
heading to long nights where love lasts as long
where songs will be heard of their new born eyes
reach us when winter comes by our side 

το πιο μικρό λάθος


Μισώ
με τα μάτια δακρυσμένα 
τις φοβέρες ,                      που έρχονται κάθε δειλινό στο νανούρισμα μου ,
μα ξέρω
πως από τα λάθη σας θα ΄ναι            αυτό                  το πιο μικρό.

Πορεία


Κοιτώ να μεγαλώνουν οι σωροί από πράγματα
άχρηστα // πεταμένα γύρω μου //
κάνοντας με να κινούμαι
σε περίτεχνες νευρικές κινήσεις.
Αειθαλή νεκρά αντικείμενα
που καθορίζουν την πορεία μου
μέσα στο άτακτο τους τοπίο.
Ίσως μονάχα η πορεία που διαγράφω -
ίσως ο τρόπος που σκηνογραφώ τα άκρα μου -
μαρτυράει κάποιο ίχνος ζωής