Σαν να σου τελειώνουν τα τσιγάρα και να θες να τα δώσεις όλα. Σε κείνη την γαμημένη στιγμή που ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα σου είναι ότι σπουδαιότερο έχει υπάρξει. Όχι γιατί είναι άνθρωπος ή γιατί στέκεται δίπλα σου αλλά γιατί ακριβώς σαν ένας άνθρωπος που στέκεται δίπλα σου υπάρχει. Σε κοιτά στα μάτια κι αναγνωρίζεσαι. Κοιτάς τα χείλη του και συλλαβίζεις την ιστορία της γαμημένης μας ευτυχίας. Τον αγαπάς όπως μονάχα ότι είναι καταδικασμένο να αγαπήσει αγαπά. Πέφτεις στα γόνατα για να φιλήσεις τον ουρανό που απλώνεται μπροστά σας κι είναι μονάχα μια φτηνή προσευχή στον κόσμο που σας περιβάλλει να σταματήσει έστω για μια στιγμή και να σας κάνει το ίδιο άτομο, την στιγμή αυτή που ξέρεις πως ο ήλιος που θα ανατείλει θα είναι μια παραδοξότητα της αιώνιας σας αγάπης.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s