Το καλοκαίρι είναι η επανάληψη όσων δεν προλάβαμε να πούμε μες στον χειμώνα.
Οπότε παραμένω γαντζωμένος στο άλλοθί σου για την δολοφονία μου.
Σε μια νέα αντίφαση θα επένδυα όλη μου την αγάπη στον αφανισμό της Ανταρκτικής.
Σύντομα, εξάλλου, έξαλλος θα υποφέρω κάμποσους θεούς λιγότερο.
Πατέρα, σε θερμοπαρακαλώ, μην ανάβεις τα μάτια σου όταν είσαι νεκρός.
Δεν πρόκειται να σου χαρίσω ούτε ένα βλεφάρισμα από τον ύπνο μου.
Το ρήγμα της ιστορίας μεγαλώνει από τον έναν στον άλλο θάβοντάς μας.

4 σκέψεις σχετικά με το “

  1. Μέσα στην ορμή λιωμένου πάγου
    Φουσκωμένα ποταμια και ρυάκια
    Μία νέα άνοιξη
    Μητέρα μην οργίζεσαι
    Μητέρα χαιδεψέ με
    Μητέρα δροσισε με
    Ο φυσικός δεσμός
    Περιμένω μέσα στο χρόνο το χάδι σου
    Το κλεβω μέσα σε ένα καμίνι
    Μου ανήκει
    ( Με έναυσμα το ένα έτσι 🙂 )
    Κικη Ματέρη

    Μου αρέσει!

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s