Το καλοκαίρι είναι η επανάληψη όσων δεν προλάβαμε να πούμε μες στον χειμώνα.
Οπότε παραμένω γαντζωμένος στο άλλοθί σου για την δολοφονία μου.
Σε μια νέα αντίφαση θα επένδυα όλη μου την αγάπη στον αφανισμό της Ανταρκτικής.
Σύντομα, εξάλλου, έξαλλος θα υποφέρω κάμποσους θεούς λιγότερο.
Πατέρα, σε θερμοπαρακαλώ, μην ανάβεις τα μάτια σου όταν είσαι νεκρός.
Δεν πρόκειται να σου χαρίσω ούτε ένα βλεφάρισμα από τον ύπνο μου.
Το ρήγμα της ιστορίας μεγαλώνει από τον έναν στον άλλο θάβοντάς μας.

Εκείνο το δέντρο, στην κορφή του λόφου, ανάμεσα στις ελιές, τα πεύκα και τα κυπαρίσσια, πάνω από τα τελευταία σπίτια του χωριού, που από την άτονη γυαλάδα του μεσημεριού έως την ονειρική ανταύγεια στο δείλι έχω ξεχωρίσει κι ολοένα κοιτώ, δίχως να ξέρω αν κι αυτό με βλέπει ή αν, κυρίως, το δέντρο αυτό είμαι εγώ που βλέπω εμένα μέσα σε μια οποιαδήποτε ηλικία ενηλικίωσης της όρασης και των λοιπών αισθήσεων τεκμηρίωσης ενός μοναχικού θαύματος που αποκαλείται ύπαρξη, όλων όσων ποτέ δεν θα χρειαστεί να υπερασπίσουμε απέναντι στο φασματικό ψεύδος της λέξης ζωής.

Υπάρχει αυτό που δεν έκανα
στο χέρι που απλώθηκε εντός μου
ξυπνώντας με απ’ τ’ όνειρο.

Μα να, το τελευταίο μου φιλί
είναι ότι πια προσμένει
σαν γέρνει στο πλάι του κρεβατιού.

Αν είχα χείλη θα ‘μουνα ύπνος και για τους δυο μας
ακόμη και αν ήτανε κοινό το ονειρό μας.

Όμως τα χείλη γίνανε ενός κοράκου μάτι
που στέκει πάντα ανοιχτό κι άδειο μες στο σκοτάδι.

ποπ κορν

Είδαμε την ζωή μας στο σινεμά. Μια δραματική κοτσάνα με κάνα δυο σκηνές σεξ. Την διαβάσαμε στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στις σελίδες ενός ακόμα μεγάλου αμερικάνικου μυθιστορήματος. Δεν την θυμόμαστε ακριβώς αλλά μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως στο τέλος ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Αρκεί κάποιος να πεθάνει για να ξέρουμε πως η ιστορία συνεχίζεται. Μήπως αυτός είμαι εγώ;

Όλα λειτούργησαν χάρις στον εθελοντισμό όλων μας. Αν κάνω πως σου λέω καλημέρα θα κάνεις πως στέκεσαι από πίσω μου στο ATM; Ακόμη και τα μυρμήγκια που βασάνισες στην κατασκήνωση στο βουνό όταν ήσουν μικρός είναι μια λήψη που χρειάστηκε χρόνια για να τελειοποιηθεί. Ή εκείνη η απόλυση που θα λάβεις σε λίγο καιρό από τώρα, άραγε με πόσα επίθετα θα ήθελες να διανθιστεί.

Η διανομή των ζωών μας πασχίζει για καλύτερη τιμή αγοράς και προπάντων για ένα, αν όχι μεγαλύτερο, τουλάχιστον πιο πιστό κοινό. Η έλλειψη αυτού μπορεί να αποβεί μοιραία για τους εκάστοτε πρωταγωνιστές. Για τον λόγο αυτό συνεχίζουμε να δίνουμε στους ανθρώπους μια αξία που ποτέ δεν είχαν.

Οι περισσότεροι είναι ευτυχισμένοι με όσα έχουν αναλάβει σαν μέρος του θιάσου. Άλλοι πάλι βαριούνται εύκολα. Μα όλοι είναι πεπεισμένοι πως το γύρισμα της σελίδας είναι η μεγαλύτερη ευτυχία σε ένα κόσμο που ακόμη και τα βιβλία είναι το ίδιο σκουπίδια με τον ήλιο. Απόλαυσε την προβολή της ζωής σου, ξανά και ξανά, μόνος ή με παρέα, αφού είναι γνωστό πως οποιαδήποτε άλλη επιλογή δεν πουλιέται ακόμα.

 

επιστροφή στην κανονικότητα

Όταν αρχίζεις να πιστεύεις
πως δεν αναπνέεις
και πως το μεγαλύτερο πάρτι της ζωής σου
πρόκειται να έχει συμβεί και να συμβαίνει
καλύτερα να φοβηθείς
και να γύρεις πάνω στην μπάρα
να πάρεις τηλέφωνο όποιον εμπιστεύεσαι
και να ικετεύσεις για την απάντηση
στο νόημα της ζωής και του σύμπαντος.
Εφόσον η κλήση τερματιστεί
τράβα σπίτι και αυτοκτόνα.

Όλες κι ακόμη περισσότερες λέξεις στήνουν το δράμα των φωνών μες στη γροθιά της.
*
Κανείς δεν ήταν σκύλος πριν τον ερχομό του σωτήρα.
*
Πριν τη νίκη γεννιέται ο ποιητής κι ακολούθως ο δήμιος που θα τον αποκεφαλίσει.
*
Όλοι την περίμεναν να τραγουδήσει μα πρώτος εγώ την είδα να πεθαίνει.
*
Η αλήθεια, όπως κι η δικαιοσύνη, είναι το ελιξίριο της νεότητας.

Το ένα δάχτυλο στον γκιώνη
Τ’ άλλο στον ύπνο του παιδιού
Γλίστρα απαλά ως του στύλου τη λάμπα
Κράτα μπαρέ τον ουρανό
Χτύπα τ’ ακόρντα, νύχτα μου
Χτύπα, θα ξημερώσει
Όταν τελειώσει η μουσική
Όλα θα έχουνε συμβεί

αποσφαλμάτωση

Πήρε την απόφαση πως κάθε απόφαση έχει ήδη παρθεί, ακόμα και όσες σε κάποιο άδηλο χρόνο θα προσπαθούσαν να την αναιρέσουν. Επιτέλους, όλοι θα ήταν ικανοποιημένοι με την ζωή τους, είτε την λογάριαζαν σαν ζωή είτε ως θάνατο. Συνέχισε να αναβοσβήνει, περισσότερο σαν υπενθύμιση των όσων έχουν προηγηθεί. Ήξερε πως το ίδιο θα κάνουν κι αυτοί.

 

διά

Πόσα σημεία μπορούν να διανύσουν την απόσταση της ζωής σου
Μέχρι γενναία κι άγρια να σιχαθείς την ψυχή σου
Ήμουνα πάντα μόνος μου μα ήμουνα μαζί σου
Κρεμάστε τον ντι τζέι στην αυλή του παραδείσου

Ποτέ μην επιτρέψεις στη μοναξιά να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο από ότι μπορείς να είσαι.
*
Η έξοδος κινδύνου κάθε πολυκατοικίας βρίσκεται στο διπλανό διαμέρισμα.
*
Ίσως είναι προτιμότερο να κλέβουμε από τον ύπνο το φως παρά απ’ τα λουλούδια τις λέξεις.
*
Κάθε χρόνος είναι ο χρόνος της επιστροφής στην αναχώρησή σου.

Το να γεννιέσαι μόνος σου
δεν είναι παρά αναγκαίο κακό
μα το να πεθαίνεις μόνος σου
είναι προσβολή και σωτηρία.
Τόσους εαυτούς μες στα χρόνια
μόνο και μόνο για να αποτύχω
και στα δύο, εύκολα και με χαρά.