στις επαναλήψεις της απόρριψής σου

Δεν του έδινε κανείς σημασία.
Ή, ακόμη, τον περιφρονούσαν επιδεικτικά.
Έτσι αισθανόταν σίγουρος
τόσο για το κίνητρο
όσο και για την ικανότητά του
να σηκώνει τον κόσμο
στις πλάτες του.
Μονάχα που λυπόταν που και που.
Ήξερε πως όλοι τους
κάποια στιγμή
θα βρεθούν στη θέση του.

Advertisements

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s