Πόσο δύσκολα ο πόνος γίνεται
η φωνή
που διασώζει
τον πόνο.

Κατά τα άλλα
θάνατος, πλήξη
και πάλι θάνατος.

Advertisements

2 thoughts on “

  1. Καλή σας μέρα!! Πολύ βαρύ και σκοτεινό αυτό το ποίημά σας. Όμως, το να μπορεί εκείνος που πονά να μιλήσει, να φωνάξει μες α’αυτόν τον θανατερό κύκλο, είναι πολύ σπουδαίο.,Έτσι, μένει ζωντανός. Η σιωπή είναι πολύ χειρότερη..Και η πλήξη είναι στο χέρι του καθενός μας να αλλάξει. » Οι αρχαίοι δεν έλεγαν » η αργία μήτηρ πάσης κακίας»; Οπότε τότε,, ο κύκλος σπάζει και τότε το ποίημά σας θα είναι πιο φωτεινό! Να, γιαυτό τα λέω αυτά, γιατί μ’ αρέσει το φως.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Όταν πονάμε, συνήθως, επικοινωνούμε για να απαλύνουμε τον πόνο ή να τον μεταλλάξουμε, τρόπον τινά, βιώνοντας πολλαπλάσιο πόνο από το να τον αποδεχτούμε ως το κυρίαρχο συστατικό μας. Οφείλουμε, για την ευδαιμονία μας και μόνο, να είμαστε ακριβείς απέναντί του. Ο κύκλος έγκειται, θεωρώ, σε αυτή την έλλειψη αποδοχής. Ο κύκλος δεν σπάει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον διατρέχουμε ενωμένοι, να ανακαλύψουμε κάθε γεωμετρικό του στοιχείο, να τον μεγαλώσουμε, να τον μικρύνουμε, ίσως, ίσως να τον μετατρέψουμε σε σφαίρα. Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

    Μου αρέσει!

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s