Μπήκε ένας στίχος ανάμεσα σε ότι έλεγα
κι έτσι κανείς δεν με πίστεψε.
Ποιοι θα ήταν άραγε οι φίλοι μου
αν θεωρούμουν ως κάτι οικείο.
Συνέχισα να δηλώνω αθώος
με την ελπίδα να απομονωθώ.
Η κοινωνία δεν αποδέχεται
ότι δεν της ανήκει.
————————Γίναμε τόσο σοφοί που φαντάζει ακατόρθωτο———————
να γίνουμε οτιδήποτε άλλο.
Επιμένω πως ο χρόνος
είναι το μόνο μας άλλοθι.
Τι νόημα έχει η χρήση
αν δεν μπορείς να χριστείς.


Advertisements

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s