Πανηγυρικός


Σε αντίθεση με τους περισσότερους, απόψε ήπια μπύρες απ’ τα Lidl με κάτι αποτελειωμένους και κατά κύριο λόγω μισητούς ανθρώπους, κυρίως μόνος, μην έχοντας τίποτα να πούμε ο ένας στον άλλον κι ακόμη κι όταν τύχαινε να ανοίξουμε το στόμα μας απλά να χασμουριόμαστε, αποδεικνύοντας περίτρανα την απέχθεια που τρέφουμε αναμεταξύ μας, ακούγοντας έναν εξίσου βαριεστημένο ραδιοσταθμό, του οποίου αγνοώ την συχνότητα κι οποίος έπαιζε κατ’ επανάληψη πανηγυριώτικα σουξέ, αδιαφορώντας για το αν ο διπλανός έχει όνομα και αν αυτό σημαίνει κάτι, ελπίζοντας σε μια γενικευμένη σύρραξη η οποία θα μας λύτρωνε από αυτή την απάθεια, με λίγο σάλιο στην άκρη των χειλιών μας και μια υγρασία ανώφελη στα σκέλια μας, μηρυκάζοντας φωνήεντα και στραπατσάροντας σύμφωνα, εκκωφαντικά βουβοί, απρόσμενα τελεσίδικοι στην ήττα που διαχειριζόμασταν, επιμελέστατα οφείλω να τονίσω, κρύβοντας συχνά τα πρόσωπα μας κάτω απ’ την παλάμη μας κι ανοίγοντας τα δάχτυλα για να επιβεβαιώσουμε την αδικία, που συντελούνταν από μέρους μας, εκ μέρους, καμία υποτυπώδης συνάφεια, καμία έκφραση, κανένα σοφό τσιτάτο, κανένα προσδόκιμο, υπερμεγέθης μηδενικό, περίτρανο μηδενικό, ούτε ένας από μας δεν θα διεκδικήσει ένα κομματάκι της ιστορίας, οποιασδήποτε ιστορίας, η αφήγηση συνεχίζει πανομοιότυπα, χωρίς άρθρωση, χωρίς νόημα, χωρίς πρόσωπο, χωρίς ψυχή, χωρίς διέξοδο. Κανένας δεν γλιτώνει της θέασης του εαυτού του. Κάποιοι από εμάς δεν νιώθουμε την παραμικρή ενοχή γι’ αυτό.


Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s