Γράμμα στο γέρο που διάβαζε ποιήματα


Άκου γέρο μου, δεν γουστάρω δουλειά. Ίσα να κολλάνε οι λέξεις μεταξύ τους κι όσο για τις δημόσιες σχέσεις εδώ δεν έχω όνομα, ρε γέρο. Ακράτεια στις δημοσιεύσεις και εργασία αμισθί. Η ποίηση δεν είναι πόνος γέρο. Όποιος γνωρίζει τον πόνο, χέστηκε να γράψει ποιήματα. Να πάρω βραβεία; Ψώνιο! Μετά από 50 χρόνια δεν θα υπάρχω ούτως ή άλλως, γέρο. Το πρωί στις 6 κελαηδάνε τα πουλιά κι οι μεροκαματιάρηδες έχουν πιάσει το γκασμά. Γράφω στον υπολογιστή και στο κινητό. Το κινητό συνήθως βρίσκεται δίπλα στ’ αρχίδια μου. Τεμπελιά και πιόμα. Γέρο, τίμιο ψωμάκι δεν υπάρχει, παρ’ το χαμπάρι. Αριστούργημα δεν γράφει κανείς. Αριστούργημα απλά μπορεί να διαβάσει κάποιος. Σιγά μην αποσύρω τις δημοσιεύσεις μου. Να τις πάω που; Στο δικό μου δεν χωράνε, στο δικό σου; Ακαδημία δεν ξέρω τι είναι γέρο. Τεμπελιά, πιόμα, καύλα… κι όλα τα άλλα θα έρθουν γέρο!

Με αγάπη, ένα έτσι.


Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s