Πανάξιο, λατρεμένο μου wordpress


Εσύ σε απόγευμα χρυσό, μου χάρισες να γράφω,
χάρις σε σένα wordpress έμαθα πως υπάρχω.
Λιγάκι απ’ τη μνήμη σου μονάχα έχω πάρει
και συ μου έδωσες τη γη μαζί και το φεγγάρι.
Ακόλουθους δεν το πίστευα ποτέ μου πως θα έχω
και τώρα πρέπει πιότερο τι γράφω να προσέχω.
Μανία μου ΄γινες wordpress, πασχίζω να ποστάρω,
να διατηρώ τη φήμη μου, τα like μου να πάρω.
Η αλήθεια είναι ντρέπομαι τον ποιητή να κάνω,
εγώ ποτέ δεν σκέφτηκα να ζω ή να πεθάνω!
Από καπρίτσιο το άρχισα ετούτο το ρημάδι
και είναι λες και έπεσα μέσα σε πηγάδι.
Πίσω απ’ τις λέξεις σέρνομαι, ανάθεμα που πάω
για σένα άτιμο wordpress, για σένα χολοσκάω.


 

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s