Η ξήγα


Δεν πήγαινε άλλο. Με είχε τρελάνει. Την έπιασα λοιπόν και της είπα ”κοίτα να δεις ομορφιά, εγώ σε εκτιμάω και ξέρεις πως τα γούστα σου εγώ τα πληρώνω, αλλά δεν γίνεται ρε συ να με έχεις όλο στην απέξω. Δηλαδή όποτε σου καπνίσει εσένα πάμε φύγαμε και έπειτα να κάνω να σε δω δυο και τρεις βδομάδες. Δηλαδή πως να το κάνουμε, δεν είσαι συ για μάντρωμα κι ούτε εγώ σε θέλω έτσι αλλά πρέπει να καταλάβεις πως άνθρωπος είμαι και μ’ αρέσει να παίρνω και γω την ευχαρίστηση μου. Γουστάρω περιποίηση. Δεν γίνεται αλλιώς, καταλαβαίνεις.’’ Απ’ ότι φαίνεται κάτι έπιασε, μπορεί και να με λυπήθηκε, ξέρω γω, κάτι βρήκε και το θέμα είναι πως από τότε που ξηγηθήκαμε έρχεται πιο συχνά και την περνάμε φίνα. Είναι καύλα, τι να λέμε τώρα. Νομίζω την έχω καψουρευτεί άγρια, ο μαλάκας.


Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s