Αναμονή


   Απαρατήρητες περνάν οι ώρες στην σκοπιά
   καθώς ανεπαίσθητα τα μάτια κλείσαν
   και είναι οι μακρινές βροντές των τουφεκιών
   που κρατάν το σώμα μου ακόμη στο χώμα αυτό
   αναμένοντας κάθε ελπίδα
   να ηχήσει έστω λίγων ημερών ανακωχή
   για να μαζέψουν το κουφάρι μου
   και να το κάψουν το ηλιοβασίλεμα.